Na odległej, niemieckiej wyspie, w niewielkiej wiosce rybackiej, profesor-biochemik Breuer, porzuciwszy karierę akademicką, poświęca się badaniom, mając nadzieję uszczęśliwić ludzkość. Jego przełomowe odkrycie to kultura „najprostszych” organizmów – pożywne „ciasto”, które rośnie samoistnie i bezobsługowo, nazwane przez niego „wiecznym chlebem”. Aby sprawdzić jego bezpieczeństwo, profesor powierza próbkę biednemu starcowi Hansowi, nakazując mu zachowanie tajemnicy. Jednak wieść o cudownym produkcie szybko się rozchodzi. Niezadowoleni z obietnicy darmowego chleba dopiero po zakończeniu testów, mieszkańcy wioski zaczynają potajemnie nabywać go od Hansa. Wkrótce wynalazek profesora wymyka się spod kontroli, zdobywając rozgłos w Berlinie i rozprzestrzeniając się w niekontrolowany sposób, mimo jego ostrzeżeń, że badania nie zostały jeszcze ukończone.