Dialog rozpoczyna się konfrontacją, w której Sokrates pyta Klitofona o pogłoski, jakoby ten krytykował czas spędzony z Sokratesem, jednocześnie chwaląc Trachymacha. Klitofon zaprzecza, wyjaśniając, że podziwia niektóre z zachęcających mów Sokratesa, które budzą pragnienie cnoty, lecz uważa je za niewystarczające, by wskazać konkretną drogę do jej osiągnięcia. Poszukuje on precyzyjnych wskazówek, jak faktycznie osiągnąć sprawiedliwość i cnotę, porównując sprawiedliwość do sztuki, która powinna mieć jasne i mierzalne efekty. Jednakże ani towarzysze Sokratesa, ani sam Sokrates nie są w stanie przedstawić mu definicji i praktycznych metod, których pragnie. Ta niemożność uzyskania konkretnej wiedzy skłania go do poszukiwania jej u innych myślicieli, takich jak Trachymach, stawiając pod znakiem zapytania skuteczność podejścia Sokratesa w kwestii nauczania drogi do prawdziwej cnoty.