W ostatni, niezwykle chłodny dzień roku, mała dziewczynka, cierpiąca z głodu i zimna, błąka się po ulicach miasta, próbując bezskutecznie sprzedać zapałki. Ludzie zajęci świątecznymi przygotowaniami, ignorują jej obecność. Bez nadziei na zarobek, wyczerpana, szuka schronienia w zaułku. Tam, drżąc z zimna, postanawia rozpalić jedną zapałkę, by choć na moment poczuć ciepło. W miarę jak zapala kolejne, przed jej oczami pojawiają się cudowne wizje: rozgrzewający piec, obfita uczta, a potem przepiękna, jaśniejąca choinka. Te ulotne obrazy przynoszą jej chwilową pociechę, ukazując to, za czym najbardziej tęskni.