W pewien mroźny, sylwestrowy wieczór, maleńka dziewczynka, ubrana w cienkie łachmany i bosa, przemierza ulicę za ulicą, daremnie usiłując sprzedać ostatnie zapałki. Głodna i zziębnięta, pozostaje niezauważona przez przechodniów pędzących do ciepłych domów. Zrezygnowana, w końcu znajduje schronienie w ciasnej wnęce między budynkami. Tam, by choć na chwilę poczuć ciepło, zaczyna zapalać zapałki. Płomienie ożywają, tworząc przed jej oczami wspaniałe, ulotne obrazy: rozgrzany piec, sycąca gęś, wreszcie roziskrzona choinka. Każda kolejna wizja jest odzwierciedleniem jej najgłębszych pragnień, gasnących jednak równie szybko, jak się pojawiły.