Pogrążona w głębokiej samotności i żalu, pewna starsza kobieta zwraca się do Boga z pretensjami, straciwszy swoich synów i wszystkich przyjaciół. Pewnego dnia słyszy tajemnicze dzwony, które prowadzą ją do wiejskiego kościoła. Tam staje twarzą w twarz ze zgromadzeniem zmarłych krewnych, a nawet jej własne miejsce jest już zajęte. Wówczas jedna z ciotek ujawnia jej niepokojącą prawdę o losie jej synów: gdyby nie umarli młodo, być może czekałby ich straszny koniec na szubienicy lub pod kołem.