Szkocja, rok 1842. Poznajemy dwunastoletniego sierotę, Charlesa, zwanego „Charlotem”, wychowywanego przez swoją ciotkę, wdowę Mac'Miche – kobietę o odrażającej chciwości. Cierpiąc z powodu jej okrucieństwa, Charlot mści się, płatając jej niezliczone, złośliwe figle, często z pomocą służącej Betty. Jedynym pocieszeniem dla chłopca są odwiedziny u niewidomej, piętnastoletniej kuzynki Juliette, która próbuje ostudzić temperament tego „małego diabła”. Mac'Miche, zirytowana jego wybrykami i świadoma, że Charles wie o należącym mu się spadku w wysokości 50 000 franków, który ona posiada, wysyła go do pensjonatu. Gdy zostaje z niego wydalony, Charles, przy wsparciu sędziego pokoju, postanawia zamieszkać u swoich kuzynek, Juliette i Marianne.