W 1812 roku, podczas tragicznej kampanii rosyjskiej, hrabina Stéphanie de Vandières zostaje uratowana przez przyjaciela z dzieciństwa, majora Philippe'a de Sucy, w trakcie przeprawy przez Berezynę. Rozdzieleni na brzegach rzeki, Stephanie, ogarnięta paniką, wykrzykuje przejmujące „Adieu!” do swojego wybawcy. Wiele lat później, w 1820 roku, pułkownik Philippe de Sucy, który powrócił po długiej niewoli, spotyka tajemniczą kobietę o niezwykłej urodzie w zrujnowanym parku. Nieustannie szepcze ona słowo „adieu”. Philippe jest przekonany, że to Stephanie, którą uważał za straconą na zawsze, lecz musi zmierzyć się z bolesną prawdą: jego ukochana stała się cieniem siebie, pozbawionym rozsądku. Wuj, będący lekarzem, potwierdza jej tożsamość i ujawnia skalę jej traumy. Philippe wierzy, że silny wstrząs emocjonalny może przywrócić jej umysł, jednak lekarz ma inne zdanie.