Franz Kafka przenosi czytelnika do skąpanej w słońcu Brescii, gdzie barwna publiczność, obejmująca eleganckie damy i znanych artystów jak Puccini czy D'Annunzio, zbiera się na spektakularnym pokazie lotniczym. Włoska sceneria podgrzewa emocje, gdy słynni lotnicy – Henri Rougier, Glenn Curtiss i Louis Blériot – przygotowują się do startów. Ich zachowania są zróżnicowane: Rougier jest niespokojny, Curtiss skupiony, a Blériot stoicki wobec trudności technicznych swojej maszyny. Samoloty wzbijają się w powietrze; Blériot, mimo problemów, ląduje bezpiecznie. Jednak gdy Rougier leci coraz wyżej, widownia, w tym Kafka i jego towarzysze, stopniowo traci zainteresowanie trwającym widowiskiem, myśląc już o powrocie. W ten sposób, podczas gdy lotnik podziwiany, ale wewnętrznie już zapomniany, kontynuuje swój lot, zarysowuje się obraz samotności twórcy w obliczu obojętności.