Longobardzka księżniczka Ermengarda, córka króla Dezyderiusza i żona Karola Wielkiego, zostaje odrzucona przez frankijskiego władcę z czysto politycznych pobudek. Jej ojciec, król Dezyderiusz, zagroził papieżowi Hadrianowi I, który zwrócił się o pomoc do Karola Wielkiego. W odpowiedzi, król Franków zerwał więzy z Longobardami, oddalając Ermengardę, i rozpoczął przygotowania do inwazji. Aby pomścić tę zniewagę, Dezyderiusz postanawia doprowadzić do koronacji synów zmarłego Karlomana, brata Karola Wielkiego, którzy schronili się na jego dworze. Konflikt między dwoma władcami eskaluje, gdy Karol Wielki stawia ultimatum, a Dezyderiusz odmawia i wypowiada wojnę. Podczas gdy armie szykują się do starcia, niektórzy longobardzcy książęta, w tym Svarto, zaczynają spiskować, planując zdradę swojego króla, co zapowiada zbliżającą się katastrofę.