W odosobnionej dolinie na wyspie Mauritius, w XVIII wieku, dwie młode wdowy, odrzucone przez społeczeństwo i zmagające się z ubóstwem, znajdują wzajemne wsparcie. Wspólnie wychowują swoje dzieci, Pawła i Wirginię, jak rodzeństwo, w pełnej harmonii z naturą i prostymi wartościami. Ich niewinne dzieciństwo upływa na wzajemnej miłości i pomocy. Akt czystego serca, gdy młodzi bohaterowie pomagają uciekinierce, podkreśla ich dobroć i naiwność. Sielankowe życie zostaje jednak brutalnie przerwane, gdy bogata ciotka Wirginii z Francji żąda jej powrotu, planując uczynić ją swoją spadkobierczynią i wydać za bogatego męża. Pomimo rozpaczy Pawła, oporu matek i sprzeciwu mądrego starca, Wirginia zostaje zmuszona do opuszczenia wyspy i ukochanego, wyrwana ze swojego świata i postawiona przed wyzwaniami dorosłego życia.