Corrado, profesor z Turynu, przeżywa II wojnę światową z poczuciem apatii i obojętności, ukrywając się na wzgórzach otaczających miasto. Mieszka u gościnnych Elviry i jej matki, znajdując odskocznię w spotkaniach z prostymi, radosnymi ludźmi w starej gospodzie. Tam niespodziewanie spotyka Cate, swoją dawną miłość, którą porzucił z obawy przed odpowiedzialnością. Cate ma syna, Dino, a Corrado zaczyna podejrzewać, że chłopiec może być jego. Czas spędzony z Dino przywołuje w nim obrazy własnego beztroskiego dzieciństwa. Jednak ta krucha idylla zostaje brutalnie przerwana 8 września 1943 roku, wraz z ogłoszeniem zawieszenia broni, które pogrąża kraj w chaosie. Początkowa euforia szybko ustępuje miejsca strachowi. Pewnego dnia Niemcy dokonują nalotu na gospodę, a Cate i jej przyjaciele zostają schwytani. Corrado, który właśnie wracał z Turynu, jest świadkiem tych wydarzeń, pozostając niezauważonym. To zdarzenie stawia go przed egzystencjalnym dylematem, zmuszając do konfrontacji z własną ob