John Duncombe, brytyjski konsul we Florencji, owdowiawszy, zostaje sam z dwoma synami: ośmioletnim Andreą i czteroletnim Milo. Zmagając się z nową sytuacją, zatrudnia surową guwernantkę, która traktuje starszego syna jak dorosłego, a młodszego rozpieszcza. Andrea, głęboko pogrążony w żałobie po matce i pragnący bliskości ojca, czuje się niezrozumiany i odtrącony. Jego ojciec, zamiast dostrzec jego cierpienie, interpretuje jego zachowania jako nieposłuszeństwo, często porównując go z młodszym, pozornie niewinnym Milo. Ta narastająca przepaść emocjonalna pogłębia samotność Andrei i jego rozpaczliwe poszukiwanie ojcowskiej miłości i akceptacji.