'Le donne dei Cesari' Guglielma Ferrero to opracowanie historyczne napisane na początku XX wieku. Książka bada role i wpływy kobiet w burzliwym okresie starożytnego Rzymu, a konkretnie między śmiercią Juliusza Cezara a upadkiem Nerona. Ferrero zagłębia się w złożoność życia kobiet, zwłaszcza znaczących postaci, które odegrały kluczowe role w kształtowaniu wydarzeń historycznych i dynamiki władzy w Cesarstwie Rzymskim. Wstęp do pracy przygotowuje grunt, podkreślając rzadkość i wpływ postaci kobiecych w przeważnie zdominowanej przez mężczyzn narracji historycznej. Ferrero przedstawia tezę, że tradycyjna historiografia często trywializowała te kobiety, tworząc zromantyzowane opowieści zamiast ujawniać ich znaczące, choć często tragiczne, historie. Podkreśla konieczność ponownego rozważenia tych narracji, aby odkryć bardziej niuansowe zrozumienie wkładu kobiet w społeczeństwo rzymskie i życie polityczne, wskazując, że ich historie są zarówno istotne, jak i bogate w dramatyzm, wykraczający