„Miasto Złota” Emilia Salgariego to powieść napisana pod koniec XIX wieku. Akcja rozpoczyna się od spotkania dwóch kuzynów, Alonzo i Raffaele, którzy są myśliwymi w tajemniczych i bujnych dżunglach Ameryki Południowej, w szczególności w okolicach rzeki Orinoko. Podczas wyprawy łowieckiej napotykają groźnego jaguara, co stanowi pierwszy test ich odwagi i prowadzi do zaskakującego spotkania z dumnym Indianinem Yarurim, który oferuje im szansę na przygodę i bogactwa. Na początku tej opowieści kuzyni znajdują się w niebezpiecznej sytuacji, polując na jaguary w gęstej dżungli, co uwydatnia ich męstwo i czyhające na nich zagrożenia. Po dramatycznym starciu z jaguarem zostają uratowani dzięki interwencji Yaruriego, który twierdzi, że może ich zaprowadzić do legendarnego miasta złota, Manoa. To miasto jest owiane mitem i przez wieki rozpalało wyobraźnię odkrywców. Początek książki przedstawia zarówno ekscytującą scenerię dżungli, jak i obietnicę przygody, intrygi oraz potencjalnego niebezpiecz