"La straniera: Nowele i teatr" Edoarda Calandry to historyczny zbiór opowiadań napisanych na początku XX wieku. Książka bada tematy miłości, konfliktu i kondycji ludzkiej, przedstawiając je przez pryzmat postaci i wydarzeń historycznych, ze szczególnym uwzględnieniem bohaterów z włoskiego regionu Piemontu. Początek noweli rozgrywa się w czasach panowania szlachcica Pagana „lo Casto” w malowniczym regionie Auriate, ukazując go jako walecznego, lecz impulsywnego władcę. Po dramatycznym spotkaniu, w którym pokonuje w walce tajemniczego rycerza, Pagano ujmuje piękną damę, znaną jedynie jako „nieznajoma”. Kiedy ulega jej zauroczeniu, narracja zagłębia się w jego sprzeczne emocje i konsekwencje jego działań, nawiązując do tematów pożądania, honoru i przeznaczenia. Zaczyna się rozwijać wzajemne oddziaływanie miłości, sporu i elementów nadprzyrodzonych, co sugeruje złożoną grę motywacji postaci i oczekiwań społecznych w miarę rozwoju fabuły.