„Wojna i pokój w świecie starożytnym: esej” Ettore Ciccottiego to historyczne opracowanie napisane na początku XX wieku. Praca ta bada złożone zależności między wojną a pokojem w starożytnych cywilizacjach, podkreślając, jak te konflikty kształtowały społeczeństwa, kultury i trajektorie historyczne. Badanie autora zdaje się wnikać głęboko w przyczyny powtarzających się konfliktów zbrojnych oraz społeczne skutki takich warunków na przestrzeni długich okresów czasu. Wstęp tekstu ustanawia filozoficzne i historyczne ramy dla zrozumienia dwoistości wojny i pokoju w społeczeństwach starożytnych, szczególnie w kontekście Bliskiego Wschodu. Ciccotti rozpoczyna od opisania nieprzerwanego ciągu konfliktów, który charakteryzuje historię ludzkości, stawiając fundamentalne pytania o motywacje stojące za tymi wojnami. Zestawia on obfitość żyznych krajobrazów z nieustanną walką, która nękała świat starożytny, podkreślając pozorny paradoks, w którym cywilizacje bogate w zasoby często pogrążały się w