`I miei racconti` Enrica Panzacchiego to zbiór opowiadań napisanych pod koniec XIX wieku. Książka zdaje się czerpać z osobistych doświadczeń i refleksji, zawierając elementy autobiograficzne oraz spostrzeżenia z dzieciństwa i młodości autora, ze szczególnym uwzględnieniem włoskiego krajobrazu i życia. Otwierająca część zbioru oferuje głęboko introspektywne spojrzenie na najwcześniejsze wspomnienia autora, koncentrując się na istotnym wydarzeniu z jego dzieciństwa — utracie młodszej siostry. Panzacchi opisuje scenerię swojego rodzinnego domu oraz uroczystą atmosferę towarzyszącą chorobie i ostatecznej śmierci siostry, oddając emocjonalne zawirowania, które odczuwał jako małe dziecko, będąc świadkiem tej tragedii. Przywołując te wspomnienia, ukazuje żywą mieszankę niewinności, zagubienia i głębokiej świadomości śmiertelności, nadając kontemplacyjny ton opowiadaniom, które następują w zbiorze.