"La Palingenesi di Roma: (od Liwiusza do Machiavellego)" autorstwa G. i L. Ferrero to dzieło historyczne napisane na początku XX wieku. Praca ta bada ewolucję historiografii rzymskiej, śledząc jej rozwój od wczesnych kronik Liwiusza po wpływowe pisma Machiavellego. Autorzy analizują, w jaki sposób starożytna cywilizacja rzymska ukształtowała współczesną myśl i teorię polityczną, podkreślając wzajemne oddziaływanie narracji historycznej i filozofii moralnej. Otwarcie książki wprowadza czytelnika w kontekst rzymskiego pisarstwa historycznego, odwołując się do kluczowych postaci, takich jak Cyceron, Salustiusz, Liwiusz i Tacyt. Ustanawia ono dwoistość w historiografii rzymskiej, przeciwstawiając starszy, bardziej sztywny styl annalistyczny z elokwentnymi i artystycznymi metodami, które wyłoniły się później. Poprzez rozważenie moralnych i filozoficznych podtekstów w dziełach tych historyków, Ferrero przygotowują grunt pod kompleksową analizę tego, jak historia Rzymu była interpretowana i ceniona na przestrzeni czasu, zwłaszcza w odniesieniu do społeczeństwa współczesnego.