„Il quaderno della zia: novella” Enrico Castelnuovo to nowela napisana pod koniec XIX wieku. Dzieło wydaje się koncentrować wokół tematów rodziny, pamięci i przemijania czasu, ukazanych z perspektywy włoskiego domu po śmierci enigmatycznej ciotki Maddaleny. Główni bohaterowie to zmarła Maddalena, jej wnuczki siostry/brata – Lidia i Sofia – oraz ich najbliżsi członkowie rodziny. W swej istocie historia jest prawdopodobnie eksploracją dynamiki rodzinnej, podziałów pokoleniowych i odkrywania tajemnic związanych z tajemniczym notatnikiem Maddaleny. Otwarcie noweli wprowadza atmosferę cicho dysfunkcyjnej rodziny w trakcie i po śmierci ciotki Maddaleny, powściągliwej i niezrozumianej starszej kobiety, znanej bardziej z samotniczych nawyków i otaczających ją przesądów niż z faktycznych relacji w gospodarstwie domowym. Oczami ciekawskich Lidii i Sofii narracja szybko skupia się na odkryciu ukrytego notatnika Maddaleny oraz osobliwego medalionu, z których oba podsycają ich poczucie tajemnicy i oczekiwania. Narracja następnie przechodzi do zawartości samego notatnika: wspomnień Maddaleny. Tu wspomina swoje dzieciństwo w Wenecji, malując żywe obrazy swojej rodziny, ich ekscentryczności oraz zmieniającego się krajobrazu politycznego i osobistego jej młodości. To intymne, pierwszoosobowe świadectwo ujawnia złożoność emocjonalną, rodzinne tragedie i pogłębiające się poczucie samotności i alienacji Maddaleny, torując drogę historii, która obiecuje połączyć osobiste wspomnienia z subtelnym rozwikływaniem rodzinnych tajemnic. (To jest automatycznie wygenerowane streszczenie.)