„Alcibiade: sceny greckie w dziesięciu odsłonach” Felice Cavallottiego to utwór dramatyczny napisany pod koniec XIX wieku. Książka jest prawdopodobnie dramatem historycznym, czerpiącym z życia i czasów ateńskiej postaci Alkibiadesa, osadzonym w realiach klasycznej Grecji w okresie wojny peloponeskiej. Głównym bohaterem jest oczywiście sam Alkibiades, któremu towarzyszą ważne postaci historyczne, takie jak Sokrates i Aspazja, a uwaga skupia się na ateńskim społeczeństwie, polityce i kulturze. Dzieło zgłębia zawiłości życia greckiego, przeplatając wątki osobiste, polityczne i filozoficzne. Początek książki stanowi obszerna i osobista przedmowa Cavallottiego, opisująca nie tylko genezę sztuki, ale także wyzwania, z jakimi zmierzył się, doprowadzając ją do ukończenia i wystawienia na scenie. Relacja ta łączy szczegóły autobiograficzne – w tym unikanie cenzury i aresztowania we Włoszech, proces pisania na wiejskim odosobnieniu, a także niepowodzenia i ostateczny sukces w produkcjach teatralnych – z głębokimi refleksjami na temat sztuki, realizmu i celu ożywiania klasycznych tematów. Następnie następuje analiza roli kobiet (heter, czyli kurtyzan) i struktury społecznej Aten, dostarczając kontekstu historycznego i kulturowego, mającego służyć zarówno jako tło naukowe, jak i dramatyczne dla sztuki. Tym samym początek maluje obraz dramatu głęboko zakorzenionego w historii klasycznej i studiach literackich, szczerze przedstawionego poprzez własne doświadczenia i spostrzeżenia autora.