"Memorie di Emma Lyonna, tom 2/8" autorstwa Alexandre’a Dumasa to fabularyzowany pamiętnik napisany w połowie XIX wieku. Śledzi on opowiedzianą przez samą Emmę Lyonna drogę od skromnych początków do olśniewającego, choć niepewnego świata Londynu i Paryża, napędzaną jej urodą, talentem mimetycznym oraz romansami z wpływowymi mężczyznami. Na początku narracja koncentruje się na jej związkach z uprzejmym oficerem marynarki wojennej, sir Johnem Payne’em, i namiętnym arystokratą Harrym Feathersonem, podczas gdy Emma testuje swoją władzę nad sercami poprzez poezję, teatr i wdzięk. Otwarcie tego pamiętnika przedstawia szczere wyznanie Emmy, że była kochanką sir Johna Payne’a, jej luksusowe życie w Piccadilly oraz odkrycie przez nią fascynującej osobowości scenicznej dzięki Szekspirowi — zwłaszcza jej hipnotyzującej Ofelii, a później sceny balkonowej i porannych scen z Romea i Julii. Prywatny występ wprowadza Harry’ego Feathersona w jej orbitę; Emma rozpoznaje w jego głosie tajemniczego „Romea”, który niegdyś przemówił do niej niewidzialny, a ich chemia jest natychmiastowa. Kiedy rozkazy Admiralicji wzywają sir Johna, on wielkodusznie ustępuje, a Emma i Harry zostają kochankami. Zanurzają się w pełne blasku życie salonów, hazardu i wyścigów w Epsom, co kończy się obrazą ze strony dawnych koleżanek Emmy i pojedynkiem, w którym Harry rani lorda Camberwella. Zamieszkując w Up-Park, wydają rozrzutnie, dopóki nie zbliżają się do nich wierzyciele; rodzina Harry’ego zmusza go do wyjazdu do Indii i opuszczenia Emmy, która otrzymuje jedynie pożegnalny list. Wycofując się do skromnej chatki pod pseudonimem, odzyskuje spokój i postanawia wrócić do Londynu, aby odzyskać, co tylko może — docierając do domu w Piccadilly w chwili, gdy nieoczekiwanie spotyka u drzwi swoją starą sojuszniczkę Amy Strong. (To jest automatycznie wygenerowane streszczenie.)