„Memorie di Emma Lyonna, tom 3/8” autorstwa Alexandre’a Dumasa to powieść historyczna napisana w połowie XIX wieku. Przedstawia zbeletryzowane wspomnienia Emmy Hamilton, opowiedziane w pierwszej osobie, gdy ta podróżuje przez Rzym i Neapol, obserwując władzę duchowną, dworskie intrygi i wysokie społeczeństwo. Główny nacisk położony jest na Emmę i sir Williama Hamiltona, z żywymi portretami Piusa VI, kardynała Ruffo i ekstrawaganckiego lorda Bristola, łącząc narrację podróżniczą, życie salonowe i skandale. Prawdopodobnym wątkiem jest kształtowanie się publicznej persony Emmy w niestabilnym świecie włoskim tuż przed wielkimi europejskimi wstrząsami. Otwarcie tomu śledzi podróż Emmy do Rzymu, gdzie przedstawia ona samouwielbienie papieża Piusa VI, kręgi plotek wokół rodzin Braschi i Rezzonico oraz sztywną, pełną obaw etykietę rzymskich salonów. Uczestniczy w dyspucie, którą papież nagle opuszcza, spotyka dowcipnego kardynała de Bernisa i przekazuje trafne anegdoty: topienie hiszpańskich monet dla papieskich zysków, głośną sprawę spadkową oraz gorączkowe uwielbienie kastrata Velutiego za kulisami. Napad uliczny prowadzi do usankcjonowanego przez papieża aktu samoobrony; następnie narracja przenosi się do scen podróży wzdłuż Via Appia i przez Błota Pontyjskie, gdzie monsignor Ruffo pojawia się, dokonując humanitarnego czynu, przed przybyciem do Neapolu. Tam Emma przedstawia ekscentrycznego lorda Bristola jako swojego „cavalier servente”, szkicuje lokalną obsadę dyplomatyczną (leniwy wysłannik portugalski, bezpośredni ambasador austriacki i toskański plotkarz), porównuje lekarzy Cotugno i Gatti oraz otwiera się na neapolitańską politykę dworską wokół królowej Marii Karoliny, Actona i króla Ferdynanda. (Jest to automatycznie wygenerowane streszczenie.)