„Memorie di Emma Lyonna, vol. 4/8” autorstwa Alexandre'a Dumasa to powieść historyczna napisana w połowie XIX wieku. Opowiedziana z perspektywy Emmy, Lady Hamilton, śledzi jej zażyłość z królową Marią Karoliną Neapolitańską oraz jej uwikłanie w dworskie intrygi w miarę narastania rewolucji francuskiej. Wśród postaci znajdują się król Ferdynand, minister Acton i książę Caramanico, a prywatne namiętności zderzają się z politycznymi manewrami. Spodziewaj się mieszanki spowiedzi, uwodzenia i sztuki rządzenia na neapolitańskim dworze. Narracja rozpoczyna się od wezwania Emmy do królewskich apartamentów, gdzie królowa Maria Karolina traktuje ją z zaskakującą zażyłością: ubierają się tak samo, dzielą się zwierzeniami, a królowa ujawnia żarliwe, zazdrosne przywiązanie do Emmy, wspominając jednocześnie swoją prawdziwą miłość, księcia Caramanico, i okazując pogardę zarówno dla męża, jak i obecnego faworyta, Actona. Emma jest świadkiem tajnej skrytki królowej z pamiątkami i listami, a następnie olśniewa wybrane towarzystwo występami — najpierw hymnem safickim, potem nawiedzającą, mimiką odegraną Ofelią — pogłębiając zaborcze uczucie królowej. Wiadomość o upadku Bastylii wdziera się w narrację, a uwaga przenosi się na politykę: antyfrancuskie stanowisko Actona, wolnomularskie prądy w Neapolu i rosnące zarażenie rewolucją. Królowa koordynuje działania z Wiedniem, planuje małżeństwa dynastyczne i wspiera plany podobne do późniejszej ucieczki do Varennes, podczas gdy Emma staje się jej zaufaną powiernicą. Po podróży Wiedeń–Rzym królowa wraca podbudowana nadziejami na koalicję przeciwko Francji, a dwór zmierza w kierunku przygotowań wojennych i ściślejszej inwigilacji w kraju, nawet gdy postać króla Ferdynanda jest szkicowana jako impulsywna i niezbyt wojownicza. (To jest automatycznie wygenerowane streszczenie.)