„Memorie di Emma Lyonna, vol. 5/8” autorstwa Alexandre'a Dumasa to powieść historyczna napisana w połowie XIX wieku. Opowiedziana w pierwszej osobie przez Emmę Lyonna (Lady Hamilton), przeplata romans, politykę i wojnę, gdy bohaterka opowiada o swoich związkach z admirałem Nelsonem i jej uwikłaniu w intrygi neapolitańskiego dworu podczas przewrotów rewolucji francuskiej. Historia skupia się na Emmie, Nelsonie, królowej Marii Karolinie, królu Ferdynandzie i Sir Williamie Hamiltonie, oscylując między królewskimi łaskami, szpiegostwem i represjami wobec rewolucjonistów. Początek książki przedstawia fascynację Emmy Nelsonem, a następnie szybko relacjonuje jego trudną, ambitną karierę morską i triumfalne przyjęcie w Neapolu. Gdy wieści o rewolucji francuskiej spowijają dwór cieniem — szczególnie po egzekucji Marii Antoniny — Maria Karolina przysięga zemstę; docierają raporty o upadku Tulonu, przypisywanym młodemu oficerowi o nazwisku Bonaparte, a kapitan Caracciolo przynosi ponure szczegóły. Król przybiera pozę i unika odpowiedzialności, podczas gdy reżim przejmuje majątki kościelne i fundusze bankowe, a świętokradczy incydent w Carmine prowadzi do egzekucji prawdopodobnego szaleńca, podgrzewając napięcia. Wśród tego Nelson traci oko pod Calvi; spektakularna erupcja Wezuwiusza sieje terror w Neapolu, a tajemniczy nieznajomy ratuje królową i Emmę przed pędzącą karetą. Sekcja kończy się skazaniem przez Juntę Państwową trzech bardzo młodych „jakobinów”, Emmą błagającą o litość, a królową potajemnie wprawiającą w ruch plan — uzbrajając Emmę w nakaz więzienny i adres ojca skazanego młodzieńca — w momencie, gdy Emma wyrusza w noc, aby rozpocząć. (To jest automatycznie wygenerowane streszczenie.)