"Memorie di Emma Lyonna, tom 7/8" autorstwa Aleksandra Dumasa to powieść historyczna napisana w połowie XIX wieku. Opowiedziana w pierwszej osobie przez Emmę Hamilton, dramatyzuje kryzys na dworze neapolitańskim podczas wojen rewolucyjnych, przeplatając intrygi państwowe z jej więzią z lordem Nelsonem. Historia koncentruje się na królowej Marii Karolinie, królu Ferdynandzie, Nelsonie, sir Williamie Hamiltonie, kardynale Ruffo i admirale Caracciolo, w miarę jak zderzają się monarchia, rewolucja i kontrrewolucja. Spodziewaj się mieszanki intymnych zwierzeń, politycznych intryg oraz dramatu rozgrywającego się na morzu i dworze. Początek książki śledzi Emmę, która pomaga królowej w tajnym przygotowaniu ucieczki rodziny królewskiej z Neapolu, podczas gdy Nelson organizuje potajemne transporty łodziami, a nawet ponownie odkryty morski tunel do przenoszenia skarbów. Po napiętej, chaotycznej ucieczce na HMS Vanguard i surowych rozkazach Nelsona, by odmówić statków wrogowi, delegacje na próżno błagają króla o powrót, a brutalny sztorm na morzu zabiera życie młodego księcia Alberta w ramionach Emmy, zanim strona dotrze do Palermo. Tam, w trakcie pogrzebu księcia, Dumas zestawia powagę wydarzeń z trywialnymi pasjami Ferdynanda do polowania i kart, w tym komiczne sceny z porywczym prezydentem Cardillo. Wielka rada nadaje kardynałowi Ruffo szerokie uprawnienia jako wikariuszowi generalnemu, a on zwołuje siły Sanfedistów w Kalabrii, podczas gdy życie Emmy w Palermo to mieszanka świąt, hazardu i niemal skandalicznego balu maskowego z Nelsonem. Raporty o postępach Ruffo – wraz z królewskimi listami zatwierdzającymi surowe represje – oraz wiadomości z operacji morskich Troubridge’a zamykają ten początkowy fragment. (Jest to automatycznie wygenerowane streszczenie.)