„Memorie di Emma Lyonna, tom 8/8” autorstwa Alexandre’a Dumasa to powieść historyczna napisana w połowie XIX wieku. Przedstawiona w formie pamiętnika Emmy Hamilton, pisanego w pierwszej osobie, śledzi jej bliskie związki z admirałem Horatio Nelsonem i dworem Burbonów w Neapolu, pośród wojny, dyplomacji i skandali u progu epoki napoleońskiej. Skupia się na władzy, lojalności i reputacji, gdy Emma radzi sobie z oblężeniami, królewskimi łaskami, polityką brytyjskiego dowództwa oraz swoim burzliwym życiem prywatnym u boku Nelsona. Otwarcie tego tomu umieszcza Emmę na pokładzie okrętu Nelsona podczas brutalnych rozliczeń, które następują po upadku Republiki Neapolitańskiej: Nelson zrywa z kardynałem Ruffo w kwestii honorowania kapitulacji, król przybywa do zatoki, a więźniowie są przetrzymywani pomimo protestów Ruffo. Emma następnie humanizuje chaos, ratując skazanego marynarza związanego z jej dzieciństwem, nawet gdy egzekucje trwają na lądzie. Narracja przenosi się do Palermo – królewskiej wdzięczności, urodzinowych pochwał Nelsona od królowej Karoliny i gwałtownych antytureckich zamieszek, które Nelson opanowuje – zanim rozszerzy się na powrót Bonapartego, przetasowania w brytyjskim dowództwie (Lord Keith) i zdobycie francuskiego okrętu przez Nelsona u wybrzeży Malty, pośród rozkazów mających na celu oddzielenie go od Emmy. Dworskie łaski, afronty związane z rozkazami i odznaczeniami oraz podróż z królową przez Livorno podczas szoku bitwy pod Marengo prowadzą do trudnej, lądowej ucieczki (Florencja–Ankona–Triest) i schronienia u rosyjskiej eskadry, następnie do wiedeńskich salonów (Esterházy, Haydn) i udanej apelacji królowej do Rosji, która skutkuje francusko-neapolitańskim rozejmem z amnestią. Sekcja kończy się podróżą Emmy na północ, żywymi migawkami w Hamburgu (kilkusetletnie wino, spotkanie z Dumouriezem), hucznym angielskim powitaniem i surową, ujawniającą sceną zazdrości, gdy odsuwa Lady Nelson na bok w momencie powrotu Nelsona do domu. (To jest automatycznie wygenerowane streszczenie.)