"La tratta dei fanciulli: opowieść społeczna" Giuseppe Guerzoniego to powieść społeczna napisana pod koniec XIX wieku. Potępia ona zorganizowany handel ubogimi dziećmi z południowych Włoch, które są sprzedawane pośrednikom i zmuszane do żebrania oraz występów w całej Europie. Śledzi losy rodzeństwa Carluccia i Stefanelli, od Kalabrii po Paryż. Łącząc narrację z reportażem, oskarża publiczną apatię, współudział kleru i obojętność rządu. Utwór rozpoczyna się żarliwą przedmową, w której autor dowodzi, że skandal trwa pomimo debat i obietnic reform. Następnie historia przenosi się do ponurej kalabryjskiej wioski Ritorto, gdzie lo Storpiato, okaleczony były bandyta, i jego żona Marinella, żyjący w skrajnej nędzy, sprzedają swoje dzieci Carluccia i Stefanellę handlarzowi, a płatne błogosławieństwo księdza przypieczętowuje transakcję. Wysyłane wraz z dziesiątkami innych dzieci do Marsylii, a następnie do Paryża, są numerowane, przetrzymywane w śmierdzącej sypialni i szkolone w sztuce ulicznych występów i strategicznego żebrania przez tajną sieć. Początkowo odnosząc sukcesy na bulwarach, stykają się z zazdrością, surowszymi limitami i karami polegającymi na odmowie jedzenia, jeśli nie zostaną osiągnięte cele finansowe. Stefanella w końcu upada z głodu i zostaje krótko hospitalizowana, zanim organizacja ją odzyskuje. Część kończy się rozszerzeniem krytyki narracji na systemy charytatywne i obywatelskie, które nie chronią takich dzieci. (To jest automatycznie wygenerowane podsumowanie.)