„Olimpia; ossia, L'orfana della Selleide: romanzo” autorstwa Adolfo Mezzanotte to powieść napisana na początku XIX wieku. Akcja, osadzona w sulejskich górach Epiru, łączy historyczny melodramat z romantycznymi uczuciami, śledząc losy sieroty Olimpii, jej pustelniczego wuja Atanasia i młodego wojownika Demetria na tle greckiego oporu przeciwko panowaniu osmańskiemu. Motywy wolności, pobożności i miłości przeplatają się, gdy między Olimpią a Demetriem rodzi się czułe uczucie, rozgrywające się pośród wspólnych bitew, oddania i strat. Początek powieści przywołuje niezłomną wolność Suliotów, a następnie skupia się na początkach Olimpii: jej ojciec Alessio zostaje zhańbiony za odwrót, umiera na chorobę, a jej matka Evantìa ginie przy porodzie, pozostawiając dziecko pod opieką wuja pustelnika Atanasia. Olimpia dorasta w pustelni na klifie, jest miłosierna i pobożna. Gdy Ali Pasza atakuje, Demetrio przewodzi śmiałemu kontratakowi, który pokonuje Turków; podczas uroczystości zwycięstwa on i Olimpia zakochują się w sobie od pierwszego wejrzenia. Ich rozstanie wywołuje miłosną tęsknotę, aż do przypadkowego spotkania w lesie, nieśmiałej ucieczki, listu zostawionego przy źródle i błogosławieństwa Atanasia, które ich ponownie łączą, a ślub zaplanowano na wiosenne święto róż. Nagła burza zabiera następnie życie Atanasia w potoku; po odnalezieniu jego ciała i pochowaniu go, kochankowie przysięgają, że wezmą ślub zgodnie z jego życzeniem, a Olimpia trafia pod opiekę życzliwej matki Demetria, Eutimii.