„Olimpia; czyli, Sierota z Selleidy: powieść” Adolfa Mezzanottego to powieść napisana na początku XIX wieku. Akcja, osadzona wśród suliockich gór Epiru, łączy historyczny melodramat z romantycznymi uczuciami, śledząc losy sieroty Olimpii, jej wujka-pustelnika Atanasia oraz młodego wojownika Demetria na tle greckiego oporu wobec panowania osmańskiego. Tematy wolności, pobożności i miłości przeplatają się, gdy między Olimpią a Demetriem rodzi się delikatne uczucie pośród wspólnej walki, poświęcenia i straty. Początek powieści przywołuje upartą wolność Suliotów, a następnie skupia się na początkach Olimpii: jej ojciec Alessio zostaje okryty hańbą za odwrót, umiera na chorobę, a jej matka Evantìa ginie podczas porodu, pozostawiając dziecko pod opieką wuja-pustelnika Atanasia. Olimpia wychowuje się w pustelni na zboczu klifu, miłosierna i pobożna. Gdy Ali Pasza atakuje, Demetrio prowadzi śmiały kontratak, który rozbija Turków; podczas uroczystości zwycięstwa on i Olimpia zakochują się w sob