„Il Cantico: powieść” Antonia Beltramelliego to powieść napisana na początku XX wieku. Śledzi losy Duccia della Belli, dumnego, zubożałego młodego mężczyzny, który po śmierci matki odrzuca społeczną hipokryzję i szuka wolności pod przewodnictwem wędrowca Omera. Akcja rozgrywa się na tle włoskiej wsi i miast lagunowych, rozważa tematy godności, ubóstwa i siły miłości, sygnalizując nowe uczucie w jaśniejącej postaci Serenelli. Początek powieści przedstawia Duccia czuwającego w samotności i zaciętości przy łożu śmierci matki, odmawiającego przyjęcia fałszywego współczucia sąsiadów, podczas gdy jedynie Omero oferuje cichy, szczery szacunek; o świcie matka umiera. Wkrótce potem Duccio porzuca swoją upokarzającą posadę urzędniczą, pomaga chłopskiej matce i córce (Pavonie) znaleźć pomoc prawną dla ich uwięzionego krewnego, a po gorzkim spotkaniu z obłudnym krewnym postanawia zerwać z przeszłością. Z pomocą Omera sprzedaje wszystko, wyrusza w drogę i, wyczerpany, lecz uszczęśliwiony wolnością,