„Delle speranze d'Italia” hrabiego Cesarego Balbo to esej polityczny opublikowany w 1843 roku. Pisząc w czasie walk Włoch o zjednoczenie, Balbo bada, w jaki sposób państwa włoskie mogłyby uzyskać niezależność od rządów austriackich. Krytykuje on neogwelficki program Vincenza Giobertiego, proponując w zamian, aby dynastia sabaudzka stanęła na czele konfederacji państw włoskich. Praca ta dotyczy strategii wojskowej, reformy konstytucyjnej oraz kluczowej kwestii wyboru momentu na wyzwolenie narodowe.