"Madri.... per ridere : romanzo" Cesarego Tronconiego to powieść napisana pod koniec XIX wieku. Wydaje się być ostrą satyrą społeczną na temat hipokryzji, szacunku i kształtowania „matek” oraz kobiet pod wpływem pozorów, a nie cnoty. Historia koncentruje się na Magdalenie, uderzającej i coraz bardziej wyrachowanej młodej kobiecie z ubogiej rodziny, której przemianę katalizuje uwodzicielska sąsiadka, Severina, oraz tajemniczy pociąg do brata Severiny. Spodziewaj się ostrej krytyki mieszczańskich obyczajów, edukacji dziewcząt i przepaści między publiczną pobożnością a prywatnymi apetytami. Otwarcie utworu przechodzi od sarkastycznej sceny pogrzebowej – gdzie żałobnicy unikają dwóch złowieszczych kobiet – do gwałtownego listu, który piętnuje Magdalenę jako „Zło”, a następnie cofa się do jej początków. Poznajemy jej rodziców: skrupulatnego byłego celnika Ildebranda i pobożną, prostą Caterinę. Jej narodziny są naznaczone przesądnymi znakami, a dzieciństwo – przedwczesną wolą, emocjonalną nieprzejrzystością i społecznym ostracyzmem w snobistycznej szkole. Jako nastolatka staje się niespokojna i pociąga ją Severina, opanowana „wdowa”, której perfumowane, zmysłowe mieszkanie i rozmowy uczą Magdalenę dbałości o wygląd, uroku i światowego cynizmu. Pod tym wpływem zmienia się, odrzuca bezpiecznego zalotnika i po cichu pielęgnuje flirt z bratem Severiny, podczas gdy narracja szkicuje typ bezczynnych, zadłużonych amantów żyjących z uroku – sugerując, jakiego rodzaju mężczyznę może sobie zalecać.