„Amore nell'arte” Iginia Ugo Tarchettiego to zbiór opowiadań napisanych pod koniec XIX wieku. Książka zgłębia skomplikowany związek między miłością a sztuką, stawiając wzniosłe ideały w kontrze do cielesnego pożądania i konwencji społecznych. Pierwsza opowieść koncentruje się na utalentowanym muzyku, Lorenzu Alviatim, którego dążenie do piękna – i do niemożliwej, oczyszczonej miłości – popycha jego samego i jego otoczenie w stronę cierpienia i obsesji.

Wstęp do zbioru przedstawia przyjaźń narratora z niezwykłym Lorenzem z czasów szkolnych w Valenzy, rozgrywającą się na tle barwnych scen z Doliny Padu. Po latach spotykają się ponownie, a Lorenzo wyznaje, że sztuka przyćmiła ziemską miłość; opowiada o swoim rozczarowującym romansie z Reginą i o czułej więzi z chorą Adalgisą, której gasnące życie budzi w nim rzadkie, zidealizowane oddanie. Poprzez listy narrator śledzi dalszy upadek Lorenza: niezdolny do połączenia idealnego piękna z ciałem, przenosi pożądanie na czyste formy (Wenus Medy