"La separazione" Paola Ferrariego to komedia sceniczna w czterech aktach, napisana pod koniec XIX wieku. Sztuka koncentruje się na rozpadzie małżeństwa w kręgach wysokiego społeczeństwa, pomiędzy hrabiną Eugenią a hrabią Leonardo Portanzio, gdzie formalności prawne, skandal i pozory zderzają się z prywatnymi ranami. Kluczowymi postaciami są ich łatwowierna córka Clelia, prawy kuzyn-prawnik Rodolfo Corvini oraz krucha markiza Ernesta, której przeszłość niebezpiecznie splata się z problemami pary.

Początek sztuki przenosi akcję z turyńskiego trybunału do modnego uzdrowiska, ukazując nieudaną próbę pojednania nadzorowaną przez surowego prezesa Carenziego, po tym jak Eugenia przyłapuje Leonarda na kłamstwie i w kompromitującej sytuacji. Plotki krążą w Andorno, gdy Eugenia przybywa, by pocieszyć chorą Ernestę; Clelia pojawia się pod wpływem swojej eleganckiej guwernantki, podczas gdy Eugenia prywatnie przyznaje się do powściągliwej, niewypowiedzianej miłości do Rodolfa. Ernesta następnie wyznaje sekretny romans i ukryte dziecko — związane z Leonardem — którego nagła choroba (a wkrótce śmierć) wywołuje gwałtowne potępienie kuzyna przez Rodolfa. Z powrotem u Eugenii mężczyźni maskują swoją kłótnię, a Leonardo przyznaje jedynie, że jest zagrożony politycznie i finansowo, naciskając na korzystne małżeństwo Clelii i na pomoc Eugenii w ratowaniu pozorów. (To jest automatycznie wygenerowane streszczenie.)