„Il curato d'Orobio” Giovanniego Viscontiego Venosty to nowela napisana pod koniec XIX wieku. Akcja rozgrywa się w lombardzkiej dolinie i śledzi losy dobrodusznego wiejskiego księdza, Don Cornelio Sacchiego, który mierzy się ze śmiercią swojego bliskiego przyjaciela, hrabiego Maurizio d’Orsenigo, niepewnym losem córki hrabiego, Cristiny, oraz powrotem podopiecznego Enrico, wszystko to w otoczeniu wiejskich plotek i duchownych słabości. Łącząc delikatną satyrę na życie prowincjonalne z motywami patriotyzmu, dobroczynności i rodzącego się uczucia, opowieść koncentruje się na pytaniu, czy lojalność rodzinna i nieoczekiwani dobroczyńcy mogą ochronić honor i dom. Początek utworu opisuje ponure zejście Don Cornelia z góry w towarzystwie jego młodego wikariusza, zarysowując jego przeszłość jako patrioty z 1848 roku i długoletnią przyjaźń ze zmarłym już hrabią. Żywiołowa scena w tawernie ukazuje wieś – sceptycznego doktora, powtarzającego po nim aptekarza, chełpliwego burmistrza i dwóch kontra