"La figlia d'un ghibellino, tom 1/2" Giovanniego Campiglio to powieść historyczna napisana na początku XIX wieku. Akcja, osadzona w okolicach Mediolanu u progu XV wieku, łączy spory Gwelfów i Gibelinów z osobistym dramatem i przygodą, koncentrując się na młodym szlachcicu Arrigo Bianchim i budzącym postrach bandycie zwanym Guerrier Nero, pośród zamków, twierdz bandytów i politycznych zawirowań. Początek powieści ukazuje jej cel, którym jest bawienie i pouczanie, a następnie umieszcza akcję w regionie Brianza/Martesana, w okolicach Erby, szkicując lokalną historię i przedstawiając Antonia Bianchiego, którego osobiste straty prowadzą do odosobnienia, zanim pod rządami księcia Giovanniego Marii powraca zamęt; banici osiedlają się w Buco del Piombo, a Antonio umiera, zostawiając Castello del Monte swojemu siostrzeńcowi Arrigo. Następnie ma miejsce scena w tawernie: sokolnik Giorgio Tanaglia chwali się czynami i toastami gibelinów, a wkrótce potem pojawia się ubrany w czarną zbroję Guerrier Nero, by wyłudzić złoto za pomocą nieznanej broni palnej, po czym niepewny pościg szybko się załamuje. Dalej, Arrigo poluje w towarzystwie Azzo Trivulzio, Antonia Carcano i czeskiego kapitana; Carcano napomyka o sekretnym zauroczeniu Arrigo, które dostrzeżono w pobliżu Beatrice Tenda, a grupa napotyka rannego Guerrier Nero. Rozpoznawszy Arrigo, banita ujawnia, że jest byłym faworytem dworu, który z powodu zbrodni księcia został przywódcą bandytów, opowiada o zajęciu Monzy, podejrzanym otruciu księżnej-matki i losie Pusterli, przysięga zemstę i wprowadza Arrigo do swojej ufortyfikowanej jaskini pod przysięgą dochowania tajemnicy.