„La figlia d'un ghibellino, tom 1/2” Giovanniego Campiglia to powieść historyczna napisana na początku XIX wieku. Akcja, osadzona w okolicach Mediolanu u progu XV stulecia, łączy walkę gwelfów z gibelinami z osobistym dramatem i przygodą. Centralne postacie to młody szlachcic Arrigo Bianchi oraz budzący strach przestępca zwany Guerrier Nero, a wszystko rozgrywa się pośród zamków, twierdz bandytów i politycznych zawirowań. Początek powieści ukazuje jej cel – zabawiać i pouczać – a następnie umiejscawia historię w rejonach Brianzy/Martesany, w okolicach Erby. Nakreśla lokalną historię i przedstawia Antonia Bianchiego, którego prywatne straty prowadzą do odosobnienia, zanim pod rządami księcia Giovanniego Marii powraca zamęt; przestępcy osiedlają się w Buco del Piombo, a Antonio umiera, pozostawiając Castello del Monte swojemu siostrzeńcowi Arrigo. Następnie następuje scena w tawernie: sokolnik Giorgio Tanaglia chwali się czynami gibelinów i wznosi toasty, po czym pojawia się odziany w cz