„Aimée” Jacquesa Rivière’a to powieść napisana na początku XX wieku. Jest to intymna psychologiczna eksploracja miłości, małżeństwa i autodestrukcji, opowiedziana przez nadwrażliwego narratora, którego pragnienie intensywności emocjonalnej burzy jego szczęśliwy związek z Marthe i przyciąga go w stronę groźnej narzeczonej – a później żony – jego przyjaciela Georgesa, Aimée. Dzieło koncentruje się na narratorze, Marthe, Georgesie Bourguignonie i Aimée Laval, badając tarcia między pożądaniem, lojalnością a potrzebą cierpienia. Otwarcie powieści śledzi narratora od dziecięcego podziwu dla kobiet i nieśmiałej, niemal nabożnej zmysłowości, aż po spokojne małżeństwo z Marthe, które wkrótce wydaje się zbyt gładkie dla jego niespokojnego serca. Zaprzyjaźnia się z Georgesem, lubiącym przyjemności przyjacielem, którego swobodne obycie i krąg rodzinny rozluźniają zahamowania narratora. Kiedy Georges wyjawia mu swoje długoletnie zaręczyny z Aimée, narrator spotyka ją, początkowo jest uspokojony jej