„Prometeusz źle skuty” (Le Prométhée mal enchaîné) André Gide’a to satyryczna nowela napisana pod koniec XIX wieku. Przewrotnie przenosi ona Prometeusza do współczesnego Paryża, aby wykpić prywatną moralność, wolną wolę, dług i widowisko publiczne, śledząc losy Prometeusza – gadatliwego kelnera, udręczonego Damoklesa, zadowolonego z siebie Koklesa oraz Zeusa, przedstawionego jako kapryśnego bankiera. Poprzez farsę i alegorię, nowela bada, jak sumienie, przypadek i teatr społeczny wikłają i pochłaniają ludzi.

Początek noweli przedstawia absurdalną scenę na paryskim bulwarze: Zeus, potężny bankier, przeprowadza „bezinteresowny” eksperyment, obdarowując 500 frankami jednego mężczyznę (Damoklesa), jednocześnie policzkując drugiego (Koklesa), podczas gdy ostry w języku kelner wyjaśnia kwestie osobowości, „wolnych czynów” i swoich swatających „trójek”. Prometeusz przybywa z Kaukazu, wzywa swojego podniszczonego „orła”, by dziobał mu wątrobę na oczach tłumu kawiarnianego, i zostaje na krótko