„Major A. Gordon Laing (Timbuktu 1826)” autorstwa A. Bonnela de Mézièresa to relacja historyczna napisana na początku XX wieku. Badanie to dotyczy fatalnej w skutkach podróży szkockiego odkrywcy Alexandra Gordona Lainga do Timbuktu, jego morderstwa na Saharze oraz późniejszych poszukiwań jego szczątków i dokumentów. Czerpiąc z arabskich kronik, oficjalnych zeznań i badań terenowych prowadzonych w Francuskiej Afryce Zachodniej, praca łączy w sobie biografię, historię eksploracji i dowody dokumentalne. Początek pracy wprowadza w temat listem wstępnym gubernatora Clozela, który chwali misję, która ostatecznie wyjaśniła los Lainga i zorganizowała jego pochówek w Timbuktu, a następnie podziękowania dla urzędników kolonialnych, uczonych i przewodników. Następnie szkicuje tło Lainga i jego służbę przeciwko niewolnictwu, jego lądową wyprawę z Trypolisu z karawaną prowadzoną przez enigmatycznego Babaniego, atak Tuaregów, który pozostawił go ciężko rannego, oraz jego uratowanie przez sojuszników Kounta, zanim w końcu dotarł do Timbuktu. Narracja przywołuje targ niewolników w mieście i środowisko naukowe, tajne spojrzenie Lainga na Niger oraz narastające niebezpieczeństwo, gdy władca Toucouleur wymusił jego wydalenie. W eskorcie wodza Berabiszów, Ahmadou Labeidy, Laing wyruszył w kierunku Araouan, został napadnięty z zasadzki w pobliżu drzewa athil w Sahab, zabity, a jego dokumenty spalone. Wstęp następnie przechodzi do śledztwa autora z początku XX wieku: zdobycia zaufania w Timbuktu i Araouan, zlokalizowania arabskich Tarikhów, które odnotowują morderstwo, oraz prowadzenia wykopalisk w Sahab, które odkryły kości i spalone wyposażenie, po czym nastąpiło badanie lekarskie i oficjalne złożenie szczątków.