„La captive des Mohawks” Edwarda Sylvestera Ellisa to powieść przygodowa osadzona na pograniczu, napisana w połowie XIX wieku. Akcja, rozgrywająca się na pograniczu stanu Nowy Jork po rewolucji, skupia się na osadniku Alfredzie Haverlandzie, jego energicznej córce Inie oraz sprytnym zwiadowcy z Yankee, Secie Jonesie, którzy stawiają czoła wojownikom Mohawków. Fabuła szybko przekształca się w pełną napięcia opowieść o porwaniu i ratunku, w którą zaangażowany zostaje również zdeterminowany młody myśliwy Everard Graham.
Początek powieści przedstawia Alfreda Haverlanda, który przygotowuje swoją posiadłość, gdy gadatliwy pogranicznik Seth Jones przybywa z niepokojącymi wieściami, że Indianie zostali podburzeni do przemocy. Po zauważeniu wojowników w pobliżu rodzinnego źródła, pospiesznie ładują łódź rzeczną, aby uciec nocą, lecz Ina zostaje schwytana na brzegu, gdy wybucha strzelanina, a pozostali dryfują w bezpieczne miejsce. Powracający podróżnicy odkrywają płonącą chatę Haverlandów; Everard Graham, sprzymierzeniec rodziny, spotyka Setha wśród ruin, a obaj obiecują uratować Inę. Śledzą Mohawków przez strumienie i oświetloną księżycem prerię; wypadek podczas zwiadu sprawia, że Seth wpada do obozu wroga, podczas gdy Graham jest ścigany po otwartym terenie i unika schwytania, przechytrzając swoich prześladowców nad rzeką. Uwięziony wśród wojowników, Seth zachowuje spokój pomimo drwin i bolesnych prób, przygotowując grunt pod sprytny plan odwrócenia sytuacji. (To jest automatycznie wygenerowane streszczenie.)