„Ames d'Occident” Anatola Le Braza to zbiór opowiadań napisanych pod koniec XIX wieku. Akcja, osadzona na wiejskich terenach Bretanii, przedstawia życie wioski, wierzenia i zwyczaje z domieszką humoru, czułości i folklorystycznej intensywności. Początkowe opowiadania wprowadzają ekscentrycznego „niewiniątka” imieniem Ervoanic Prigent, a później dumnego młodego producenta drewnianych sabotów, surowego strażnika leśnego i oddanego burmistrza, osadzając intymne ludzkie dramaty na tle bretońskiego krajobrazu naznaczonego morzem i lasami. Otwarcie tego zbioru zaczyna się dedykacją i przechodzi w „Péché d’Innocent” (Grzech Niewiniątka), gdzie prostoduszny wędrowiec Ervoanic, znany z tego, że zawsze trafia na najlepsze wiejskie posiłki, ulega jednej rozkosznej pokusie: kradnie legendarną andouille (rodzaj kiełbasy) z kuchni plebanii i delektuje się nią samotnie na wsi, co stanowi jego jedyny „grzech” łakomstwa. Następne opowiadanie, „L’Incendie du Vendredi Saint” (Pożar w Wielki Piątek), śledzi narratora, który przybywa w Wielki Piątek, by odwiedzić swojego przyjaciela, burmistrza wioski, akurat w momencie wybuchu pożaru lasu. Razem z wyróżniającym się producentem drewnianych sabotów, Jozonem Skanem, dochodzą do źródła pożaru, którym jest długo tłumiona krzywda, zaznaczona na buku: lata wcześniej miejscowy strażnik okrutnie związał głodującego chłopca z mrowiskiem w Wielki Piątek. Chłopiec przeżył, wyrósł na Skana i odpowiadał na tę hańbę corocznymi pożarami, by zmusić prawdę do wyjścia na jaw. Epizod kończy się pojednaniem i zadośćuczynieniem: burmistrz aranżuje małżeństwo Skana z córką strażnika i odwozi mężczyzn z powrotem do walki z płomieniami, co ostatecznie sprawia, że hańba strażnika zostaje zrekompensowana powrotem podpalacza do służby w legalnej ochronie lasów.