„Le livre des singularités” Gabriela Peignota to erudycyjna mieszanka ciekawostek, napisana na początku XIX wieku. Książka zbiera żartobliwe, a jednocześnie pełne wiedzy notatki, fragmenty i anegdoty z zakresu teologii, filologii, historii, literatury oraz codziennych dziwactw, tworząc swego rodzaju gabinet osobliwości. Czytelnicy mogą liczyć na refleksje dotyczące stworzenia, dziwnych imion i liczb, kulinarnych osobliwości, intrygujących listów i praw, rzadkości bibliograficznych oraz innych fantazyjnych opowieści, wszystko to podane ironicznym głosem bibliofila.

Wstęp do tej mieszanki deklaruje ją jako wymyślną, różnorodną „księgę osobliwości”, a następnie przedstawia obszerny spis treści. „Opuszczony artykuł” dostarcza kolejnej wariacji na temat pieśni słowika za pośrednictwem anegdoty salonowej o komicznie zaaranżowanym koncercie śpiewu ptaków. Autor następnie „zaczyna przed początkiem” od ANTÉGÉNÉSIE, streszczając rzadki XVII-wieczny traktat o tym, co Bóg czynił przed stworzeniem, oparty na cytatach Platona i innych, oraz fragmentach, z których wynika, że Bóg wiecznie kontempluje Słowo. Dalej pojawia się ożywiony XVI-wieczny epizod z „Semaine” Du Bartasa o stworzeniu człowieka, szczegółowo opisujący formowanie się ciała (oczu, uszu, płuc, serca itp.), przeplatany prozatorskimi notatkami Boaistuau, a następnie krótki fragment o stworzeniu kobiety i krótkie notki autorskie. Trzecia sekcja rozpoczyna się lekkim, uczonym wstępem na temat konieczności nadawania imion – nadanie imienia Adamowi, spekulacje rabiniczne i filozoficzne (w tym Platona i Sterne’a), rola rejestrów cywilnych i rozprzestrzenianie się języków – prowadząc do planowanej kolekcji dziwacznych imion i słów, zanim urwie się w notce o średniowiecznych legendach Adama. (To jest automatycznie wygenerowane streszczenie.)