"Magiciens et illuminés" Maurice'a Magre'a to zbiór esejów biograficznych i historycznych, napisanych na początku XX wieku. Książka zgłębia życie i legendy ezoterycznych „posłańców” oraz postaci okultystycznych – starożytnych i współczesnych – jednocześnie argumentując, że wschodnia mądrość wielokrotnie przenikała na Zachód, gdzie spotykała się z oporem, była zniekształcana lub prześladowana. Dzieło łączy historię, mit i polemikę, by zrehabilitować „niedoskonałych mistrzów” takich jak Apolloniusz z Tiany, katarzy, templariusze, różokrzyżowcy, Nicolas Flamel, Saint‑Germain, Cagliostro i Helena Bławatska. Początek książki zawiera płomienną przedmowę: odwieczna mądrość podróżuje ze Wschodu na Zachód przez odważnych, lecz omylnych posłańców, by napotkać zorganizowaną wrogość i korupcję – walkę, którą Magre przedstawia jako starcie między białymi i czarnymi bractwami, z nadzieją na przyszłe pojednanie. Następnie książka przechodzi do barwnego opisu życia Apolloniusza z Tiany – jego zamożnej