„D'Archangel au golfe Persique” Émile’a Zaviego to pamiętnik z podróży i relacja historyczna napisana na początku XX wieku. Przedstawia losy francuskiej misji medycznej składającej się z około pięćdziesięciu mężczyzn, którzy podróżują z Francji przez Wielką Brytanię i Arktykę do północnej Rosji, a następnie przez rewolucyjną Rosję w kierunku Kaukazu i Persji. Narracja pierwszoosobowa łączy w sobie przenikliwy reportaż z żywymi portretami – wśród nich jowialny „Kapitan Treuleuleu”, stateczny Marcel Benoit i gorliwy rewolucjonista Iwan Iwanowicz – na tle buntowniczych armii, papieży i ikon oraz upadającej władzy.

Początek książki opisuje wyjazd misji z Liverpoolu na statku towarowym, który został przemianowany na statek Czerwonego Krzyża, przemykającym obok okrętów podwodnych, przez mgłę, koło podbiegunowe i słońce o północy, podczas gdy załoga miesza się z rosyjskimi repatriantami i słucha ostrej krytyki roli Francji w 1905 roku ze strony maksymaliaty. Po postoju w Murmańsku i przybyci