„Les ailes d'Icare” Charlesa de Bernarda to powieść napisana w połowie XIX wieku. Opowiada o losach Victora Deslandesa, młodego prowincjonalnego sędziego dławionego przez małomiasteczkową nudę, którego ambicja i zazdrość podsycane są przez ekstrawaganckiego przyjaciela, pławiącego się w paryskim splendorze; historia bada urok Paryża, próżność wspinaczki po szczeblach drabiny społecznej oraz przepaść między pozorami a rzeczywistością.

Początek powieści maluje obraz ponurego prowincjonalnego miasteczka D*** i ostrej nudy Victora podczas Mardi Gras. Następnie zaskakuje go chełpliwy list od jego paryskiego przyjaciela Gustave'a Blondeau – teraz nazywającego się „de Gustan” – który przechwala się przyjemnościami z życia w wysokim towarzystwie, jednocześnie prosząc o pieniądze na wielką spekulację. Ironiczna scenka sądowa podkreśla małostkowość lokalnego wymiaru sprawiedliwości i tarcia Victora z jego prezesem, wyostrzając jego determinację do wyjazdu. Zapewnia sobie hojną pożyczkę i potężne wprowadzenie od światowego M. de Loiselay i udaje się do Paryża. Tam, błyszczące salony apartamentu Gustana maskują nędzną tylną komnatę, a „medyczna dieta” gospodarza okazuje się być zwykłym niedostatkiem. Kiedy Victor ujawnia gruby plik banknotów i kluczową rekomendację, Gustan odzyskuje swój urok, gospodyni pospiesznie przygotowuje wystawny posiłek, a gwałtowny wierzyciel wpada z niezapłaconym rachunkiem za srebro – od samego początku ujawniając napięcie między pokazem a wypłacalnością. (To jest automatycznie wygenerowane streszczenie.)