„Arabische Nächte: Erzählungen aus Tausend und eine Nacht” Edmunda Dulaca to zbiór opowiadań, prawdopodobnie napisanych lub skompilowanych na początku XX wieku. Dzieło to adaptuje i przedstawia na nowo klasyczne opowieści z legendarnej bliskowschodniej antologii znanej jako „Księga tysiąca i jednej nocy”. Historie te koncentrują się wokół egzotycznych przygód, magicznych istot i dramatycznych zawirowań losu, z powracającymi postaciami takimi jak sułtan Scheherban, jego brat Schahseman i sprytna Schehersad, która wykorzystuje snucie opowieści zarówno jako strategię przetrwania, jak i sztukę. Otwarcie „Arabische Nächte” wprowadza historię ramową: po zdradzie żon, dwaj królewscy bracia, Scheherban i Schahseman, wyruszają, aby sami przekonać się o niewierności kobiet i dochodzą do przekonania, że wszystkie kobiety są niewierne – co skłania Scheherbana do wydania dekretu, że każdego wieczoru będzie brał nową żonę i egzekwował ją następnego ranka. Kiedy prawie wszystkie dostępne kobiety znikają, córka wezyra, Schehersad, odważnie zgłasza się na ochotnika, by poślubić króla, zamierzając zakończyć jego cykl przemocy, oczarowując go swoimi opowieściami. Natychmiast rozpoczyna od opowieści o biednym rybaku i złośliwym duchu, narracji, która łączy cierpienie, dowcip i magiczną interwencję. Kolejne historie szybko wprowadzają dalsze postacie w magicznych tarapatach, w tym opowieść o skamieniałym księciu pod wpływem złego zaklęcia oraz fatalne wydarzenia związane z zaczarowanym hebanowym koniem, prezentując bogate połączenie lekcji moralnych, przygody i fantazji, które definiuje tę kolekcję.