„Der Hitler-Ludendorff-Prozeß” Leo Lani to relacja historyczna napisana na początku XX wieku. Prawdopodobnym tematem tej książki jest nieudana próba zamachu stanu, prowadzona przez Adolfa Hitlera i generała Ludendorffa w Monachium, często nazywana puczem monachijskim (lub puczem piwiarnianym), oraz późniejszy proces, który po niej nastąpił. Książka zdaje się badać kontekst polityczny, społeczny i ekonomiczny Niemiec w tym burzliwym okresie, analizując warunki, które doprowadziły do powstania faszyzmu, oraz działania różnych aktorów politycznych w Bawarii i w Rzeszy. Otwarcie książki osadza akcję w Monachium we wczesnych latach 20. XX wieku, żywo przedstawiając niepokoje społeczne i polityczne intrygi w Bawarii. Narrator, przybywając do miasta w krytycznym momencie, obserwuje powszechne trudności ekonomiczne, rozczarowanie wśród ludności oraz rosnący wpływ grup nacjonalistycznych i prawicowych. Wczesne spotkania z wewnętrznym kręgiem Hitlera i siedzibą partii ujawniają ambitne plany i napiętą rywalizację z innymi reakcyjnymi postaciami, takimi jak Kahr. Narracja rozszerza się następnie, by opisać szerszy kontekst europejski, zwłaszcza rozpacz niemieckiej klasy średniej, funkcjonowanie i manipulację różnymi warstwami społecznymi (oficerowie, specjaliści, rzemieślnicy i drobni handlowcy) oraz zjednoczenie sił politycznych wokół reakcyjnych i faszystowskich przywódców. To wprowadzenie kończy się dramatycznym opisem rzeczywistego puczu monachijskiego – jego planowania, przebiegu i nagłego niepowodzenia – przygotowując grunt pod późniejsze rozliczenie sądowe.