„Raubwild und Dickhäuter in Deutsch-Ostafrika” Hansa Bessera to opracowanie przyrodnicze napisane na początku XX wieku. Praca skupia się na obserwacjach autora z pierwszej ręki i jego doświadczeniach z dużymi ssakami – drapieżnikami i zwierzyną grubą – w ówczesnej Niemieckiej Afryce Wschodniej. Prawdopodobnym tematem książki są szczegółowe spotkania z dziką fauną, taką jak lwy, lamparty, hieny, szakale i dzikie psy, w połączeniu z wglądem w ich zachowania, praktyki łowieckie oraz interakcje między ludźmi, zwierzętami i afrykańskim środowiskiem. Otwarcie tej pracy rozpoczyna się przedmową, w której autor zastanawia się nad ograniczeniami obserwowania dzikich zwierząt w europejskich ogrodach zoologicznych w porównaniu z oglądaniem ich naturalnych zachowań na wolności. Swoje kwalifikacje potwierdza czternastoletnią, rozległą podróżą i eksploracją w Niemieckiej Afryce Wschodniej, uzbrojony zarówno w strzelbę, jak i aparat fotograficzny. Narracja przechodzi następnie do żywych anegdot o spo