„Das Leben und die Abentheuer des Armen Mannes im Tockenburg: Von ihm selbst…” to autobiograficzna relacja spisana pod koniec XVIII wieku. Książka opowiada o życiu Ulricha (Uli) Braekera, ubogiego Szwajcara z regionu Toggenburg, przedstawionym jego własnymi słowami. Prawdopodobnie koncentruje się na szczegółowej i szczerej narracji o jego pochodzeniu, trudach, życiu rodzinnym, latach kształtowania się, a być może także na jego skromnym światopoglądzie filozoficznym, oferując rzadką perspektywę z pierwszej osoby od kogoś znajdującego się na marginesie zapisów historycznych i literatury. Wstęp do książki rozpoczyna się refleksyjnym wprowadzeniem, które odnotowuje historyczną nieznajomość Braekera, ale chwali szczerość, poezję i wyjątkową jakość literacką jego opowiedzianej własnymi słowami historii życia. Następnie narrator rozpoczyna swoją opowieść, podkreślając swoje ubogie pochodzenie rodzinne, przywołując wydarzenia z dzieciństwa z żywymi szczegółami — wspomnienia o rodzicach, wiejskim wychowaniu, wczesnych spotkaniach z niebezpieczeństwem oraz obowiązkach, takich jak wypas kóz. Narracja bogato opisuje zarówno trudy, jak i niewinne radości, a także zmagania jego licznej, zadłużonej rodziny. Wczesne obserwacje Uliego łączą w sobie figlarność, życie zawodowe, nauki religijne i wrażliwość emocjonalną. Pod koniec początkowej części, niespokojna ciekawość i moralny niepokój młodego narratora są wyraźne, ponieważ jego rodzina jest zmuszona do przeniesienia się z powodu ubóstwa, co oznacza koniec jego dzieciństwa w górskich ostępach. (To jest automatycznie wygenerowane streszczenie.)