"Berge Meere und Giganten" Alfreda Döblina to powieść napisana na początku XX wieku. Książka jest prawdopodobnie epicką powieścią spekulatywną lub science-fiction, eksplorującą ewolucję i transformację społeczeństwa, technologii i struktur władzy na przestrzeni stuleci. Zamiast śledzić losy jednego bohatera, narracja koncentruje się na szerokich zmianach społecznych i postaciach zbiorowych, gdy ludzkość staje w obliczu monumentalnych przemian i wyzwań. Początek książki jest gęsty i rozległy, nakreślający skutki katastrofalnej wojny i późniejszą transformację ludzkiej cywilizacji. Döblin używa poetyckiego, niemal mistycznego języka do opisu sił natury i uwikłania w nie ludzkości, malując obraz świata, gdzie technologia, przewroty społeczne i fuzja kulturowa przekształcają kontynenty. Narracja szybko przechodzi do przedstawienia wzlotów i upadków populacji, dominacji maszyn i przemysłu, niepokojów społecznych oraz walk o władzę wśród klas rządzących w futurystycznej wizji Europy i Afryki. Konflikty osobiste i zbiorowe lęki dotyczące tożsamości, tradycji i adaptacji do zmian są poruszane poprzez ilustracyjne epizody, tworząc żywy obraz świata w przejściu u progu nowej epoki.