„Berge Meere und Giganten” Alfreda Döblina to powieść napisana na początku XX wieku. Książka jest prawdopodobnie epicką powieścią spekulatywną lub science fiction, badającą ewolucję i transformację społeczeństwa, technologii oraz struktur władzy na przestrzeni wieków. Zamiast śledzić losy jednego bohatera, narracja wydaje się koncentrować na szeroko zakrojonych przemianach społecznych i postaciach zbiorowych, w miarę jak ludzkość stawia czoła monumentalnym zmianom i wyzwaniom. Początek książki jest gęsty i obszerny, zarysowując następstwa katastrofalnej wojny oraz późniejszą transformację ludzkiej cywilizacji. Döblin używa poetyckiego, niemal mistycznego języka do opisu sił natury i uwikłania w nie ludzkości, malując obraz świata, w którym technologia, przewroty społeczne i fuzja kultur przekształcają kontynenty. Narracja szybko przechodzi do przedstawień wzlotów i upadków populacji, dominacji maszyn i przemysłu, niepokojów społecznych oraz walk o władzę wśród klas rządzących w futurys