„Das Königl. Seminartheater — Altenroda — Grünlein: Novellen” Paula Kellera to zbiór opowiadań (nowel) napisanych na początku XX wieku. Książka rozpoczyna się od ciepłych wspomnień z czasów studenckich i idealistycznej młodości, barwnie przedstawiając koleżeństwo, artystyczny zapał i drobne bunty grupy młodych mężczyzn w seminarium nauczycielskim we Wrocławiu. Głównymi postaciami są sam Keller (jako narrator) oraz jego bliscy przyjaciele: Heilgans, Bartsch, Böttger i inni, których wspólne wybryki podczas tworzenia amatorskiej trupy teatralnej łączą humor, nostalgię i osobisty rozwój. Ogólnie rzecz biorąc, zbiór ten prawdopodobnie bada życie wiejskie i małomiasteczkowe, młodzieńcze marzenia i ludzkie więzi na Śląsku, łącząc elementy autobiograficzne z lokalnym kolorytem. Początek książki podzielony jest na dwie historie: pierwsza, „Das Königliche Seminartheater”, opowiada o wstąpieniu narratora do wrocławskiego seminarium i utworzeniu niezwykle namiętnego – i często komicznego – studenckiego teatru. Poprzez serię humorystycznych i wzruszających anegdot chłopcy znoszą egzaminy, wymyślają teatralne przedstawienia, radzą sobie z przyjaźniami, rywalizacją, psotami i wyzwaniami wieku dojrzewania. Druga historia, „In den Grenzhäusern”, przenosi akcję do wiejskiej, górskiej krainy pogranicza, przedstawiając młodzieńcze przygody narratora wśród karczmarzy, strażników granicznych i mieszkańców wsi. Obserwuje tam życie wioski, lokalne zwyczaje oraz drobną – a czasem wzruszającą – kontrabandę, która kształtuje lokalne życie, co kończy się wzruszającą sceną miłości i straty. Podsumowując, początek książki oferuje serdeczne, bogato scharakteryzowane winiety młodzieńczych ambicji i codziennych dramatów życia na Śląsku. (Jest to automatycznie wygenerowane streszczenie.)